Niektóre miasta: Banijas.

Budowla składa się z dwóch części: zgrabnego, biało-czarnego meczetu po stronie południowej oraz arkadowego dziedzińca z dodatkowymi pomieszczeniami po stronie północnej, w których zatrzymywali się pielgrzymi. W kwaterach tych mieści się obecnie Muzeum Wojskowe (codz. z wyj. wt. 8.00-14.00; 15 SŁ, studenci 5 SŁ) z kolekcją militariów od epoki brązu po współczesność.

Zaraz na wschód od meczetu stoi niewielka madrasa, czyli szkoła teologiczna, gdzie w dawnych celach uczniów mieszczą się teraz warsztaty i sklepiki gustownego targu rękodzieła zwanego Artisanat.

Fragmenty bazarów pochodzą z XIII w., ale większość powstała w czasach osmańskich. Zachowało się tu także sporo karawanserajów, z których największe wrażenie robi Chan al-Dżumruk, stojący naprzeciwko Wielkiego Meczetu. Ukończony w 1574 r., mieścił kiedyś konsulaty i misje handlowe Anglii, Holandii i Francji oraz 344 sklepy. Czasy europejskiej enklawy to już odległa przeszłość, ale karawanseraj jest nadal wykorzystywany, obecnie jako targ tekstylny.

Najbardziej kręty bazar znajduje się bezpośrednio na południe i wschód od Wielkiego Meczetu. Urzędują tu handlarze złotem i srebrem, dywanami i kilimami, tutaj też potencjalni klienci są najgoręcej zachęcani, by zechcieli przystanąć, usiąść i napić się herbaty albo kawy.

Warto odwiedzić bazar przynajmniej dwukrotnie, w tym raz w piątek, kiedy wszystkie sklepiki są zamknięte, a zaułki ciche i puste. Zamiast rozpłaszczać się o ścianę, by przepuścić przeładowaną japońską furgonetkę, można wówczas oddać się niespiesznemu oglądaniu architektonicznych detali, których normalnie dojrzeć nie sposób.

Koniecznie trzeba też zobaczyć uroczy Bimaristan Arghan (można poznać po metalowych poręczach z przodu i niewielkiej tabliczce z nazwą) na południe od bazarów. Ten dawny przytułek dla umysłowo chorych kryje ocieniony drzewami dziedziniec, skąd ciasne, klaustrofobiczne korytarzyki prowadzą do maleńkich cel, w których kiedyś zamykano obłąkanych.

Syrię zamieszkują głównie Syryjczycy i w niewielkiej liczbie Kurdowie, Ormianie, Asyryjczycy, Palestyńczycy. Główne miasta: Damaszek, Haleb, Hims, Hama.

Do innych ciekawych zabytków należą mauzoleum Saladyna z 1193 roku, niezwykle żywe i ruchliwe miejsce bazar – Suq al Hamidijja, pozostałości świątyni Jowisza z III w. p.n.e. Oraz medresy al-Adilijja i az-Zahirijja z XIII wieku.

Damaszek zasłynął z wyrobu jedwabiu wysokiej jakości oraz z fajansów damasceńskich. Dzisiaj to najważniejsze centrum kulturowe, administracyjne i turystyczne Syrii i jedna z czterech świętych miast islamu.